Kung hindi isang tambak na gago at sipsip ang mga taong nakapaligid kay Pangulong Gloria Arroyo, baka maliwanag sa ating isip at maniniwala na mayroon namang nagawang mabuti ang Pangulo.

Hindi ito malaman ng tao dahil ang kanyang mga tagapayo ay walang ginawa kundi magpalapad ng papel. At iyan naman ang gusto ni GMA.

Huwag mo siyang kokontrahin. Baka wala kang makuhang pakinabang at sibakin ka pa.

Tuwing araw ng Biyernes, umuuwi ako sa Lipa. Ang South Luzon Expressway ay medyo sikip sa trapiko pero hindi naman magulo. Alam ba ninyo kung bakit?

Dati apat na lane lamang. Dalawa sa magkabila. Pagkatapos ng kasalukuyang construction, magiging walo. Apat sa magkabila.

Malaking tulong sa bayan ang idudulot ng pagpapalawak na iyan. Dati, sobra isang oras ang biyahe ko patungo sa Lipa.

Sa palagay ko, wala pang dalawang oras ay nasa Lipa na ako mula sa aking bahay sa Parañaque matapos ang pagpapalawak ng highway.

Ano ang ibig sabihin nito? Malaki at marami. Makatitipid ako sa gasolina at panahon. ‘Di ba, malaking tulong sa bayan at ekonomiya ang bagay na iyan?

Bukod pa diyan, maraming semento, aspalto at bakal ang ginagamit sa pagpapaluwang ng kalsada. Kung ganun, lumaki ang benta ng mga kasangkapang ito. May negosyong nabuhay.

Higit sa lahat, maraming tao ang nagkaroon ng hanapbuhay bilang construction worker. Para hindi makaistorbo sa trapiko, sa gabi ginagawa ang kalsada. Nagpupuyat ang mga cons­truction workers para sa ating kapakanan.

Maraming taon ang lumipas bago naumpisahan ang paggawa ng highway patungong pier ng Batangas. Sa panahon ni Pangulong Arroyo nangyari ang malaking bahagi.

Ginagawa na ang highway na magiging karugtong ng Star Tollway patungong pier sa Batangas.

Malaking ginhawa sa mga negosyante dahil makakatipid sila sa oras at gatong na gasolina o krudo.

Malaki na ang nagawa ng DBP sa nautical highway. Nakumpleto na ang pag-uugnay ng Luzon sa Visayas at Min­danao. Wala man lang isa sa Malacañang ang makapagmalaki na sa ilalim ng rehimen ni Pangulong Arroyo, pagsakay mo sa air-conditioned bus sa Cubao, puwedeng sa Leyte na o sa Davao ang bagsak mo.

Ang mga iyan ay maliliit na bagay kung ikukumpara sa dapat mangyaring pag-unlad ng ekonomiya at sa harap ng walang hintong kurakutan.

Pero, makakabawas ang mga iyan sa galit kay Pangulong Arroyo kung maipapaliwanag ng maayos sa pamamagitan ng media. Ako mismo ay handang tumulong. Ang problema, nahihirapan naman akong makakuha ng mga detalye na maiintindihan ng aking mga mambabasa.

Hangad ko rin naman na ipahayag sa bayan ang nagawa ni Pangulong Arroyo dahil alam ko naman na kahit konti ay meron.

Ang problema ko, hindi ako binibigyan ng impormasyon. Pinapaikot ako hanggang sa sumawa na ako.

Alam ko na tungkulin ko ang ipahayag sa bayan ang mabuti at masamang nagawa ni Pangulong Arroyo.

Wala akong makuhang impormasyon tungkol sa nagawang mabuti.

Samantala, walang humpay na propaganda ang lumalabas sa Malacañang halos araw-araw. Puro pulitika ang usapan.

Kaya naman natatabunan ang ilang mabuting nagawa ng rehimeng Arroyo tulad na nga ng napakahalagang mga highway na magpapalago sa negosyo.

Halos dalawang buwan na ang nakakaraan mula ng sulatan ko ang mga miyembro ng gabinete na may kinalaman sa ekonomiya. Gusto kong sa kanila marinig ang mga plano ng rehimeng Arroyo sa pagsagupa sa nakaumang na krisis.

Sa awa ng Diyos, wala isa mang sumagot. Pagkatapos sabihin ni Pangulong Arroyo at tuta niya na wala raw kaming ginawa kundi maghatid ng masamang balita, kaya naman nawalan ng tiwala ang mga Pilipino kay Pangulong Arroyo.

Ang dahilan ay ayaw ninyong tulungan ang inyong sarili. Ako ay nagpipilit pero wala namang nakikisama. Wala akong magagawa.