Eksaktong isang linggo ngayon mula nang manalasa ang bagyong ‘Frank’ at magpalubog ng 7-palapag na barko at marami pang maliliit na bangkang pangisda. Puwera pa rito ang napakaraming bayan at palayan na sinalanta at pinalubog sa Kabisayaan.

Bagama’t nasesentro ang atensyon ng lahat sa mahigit 800 pasahero at crew ng MV Princess of the Stars na nawawala pa hanggang ngayon, daang katao rin ang nasawi sa hagupit ng bagyo sa iba pang bahagi ng bansa.

Ito ang kinakaharap na trahedya ng Pilipinas, bukod pa sa lingguhan pa ring pagsirit ng presyo ng langis at ang biglang paglobo ng halaga ng bigas na parte pa rin ng pananalasa ni ‘Frank’.

Sa mga susunod na araw, malamang ay masorpresa rin tayo ng pagtaas ng halaga ng iba pang produktong agrikultural bilang buntot na epekto ng bagyo.

At ang pinakahuling hagupit ay ang pagkakabunyag na may karga palang ‘lethal chemical’ o matinding pesticide ang lumubog na barko ng Sulpicio Lines. Ibig sabihin, nahaharap ngayon sa malaking environmental at health problem ang karagatan ng Sibuyan Island.

Nasa’n ang ating Pangulo? Bakit ni hindi nito pinutol ang kanyang US trip para makauwi agad at asikasuhin ang palyadong kondisyon ng taumbayan?

Sabihin na nating importante ang unang bahagi ng kanyang US state visit pero tapos na ‘yun. Nakaharap na niya’t nakausap si US President George Bush na siyang pinakamahalagang parte ng naturang pagbisita, ano pa ang tinatagal-tagal niya sa Amerika?

Ilang beses nang binatikos ang tila kawalang pakialam ni Pangulong Arroyo sa dinaranas ng kanyang bayan pero talagang pinanindigan nito na sundin ang kanyang orihinal na schedule. Naturingan pa namang ina pero natitiis nito ang kanyang mga inakay.

Ang maganda siguro nito, imbes na kulitin natin ang Pangulo na umuwi (na dapat ay kinukusa niya), hayaan na lamang natin siya kung saan siya naroroon.

Tutal naman, marami sa mga kababayan natin ang humihiling na magbitiw na siya, ito na siguro ang tamang panahon para pagbigyan niya ang hiling na ito. Imbes na magmadaling umuwi, mabuti pa nga sigurong ‘wag na silang magsiuwing lahat.